Facebook ta harcadigim zaman artiyor. Son 13 yildir hic gormediklerimin resimleri var orada. Cocukken teyze ve amca diye baktiklarim benim bir zamanlarki sevgilim, okul arkadasim yada birlikte calistigim insanlar olmuslar. Kisi kendini hergun aynada gordukce yuzu ve vucudundaki degisimleri o kadar fark etmiyor. Peki neden 25 yildir gorusmedigim bir arkadasimi bulmak beni bu kadar mesgul ediyor? Yada yan masamda oturan arkadasimin listemde olmasi beni bu kadar ilgilendiriyor? Bilmiyorum.
Bu gunku arkadaslarim ile eglenirken, uzun zamandir haber almadigim insanlari bulmak beni bir o kadar huzunlendiriyor. Onlarin hayatlari ve su anda ki ruh halleri ilginc geliyor bana.
Ha birde uzakta olmanin verdigi, kacirdiklarim sendromu var. Yinede resimleri gormek guzel, umarim herkez mutludur, bir iki satir da olsa yalniz olmadigimizi bilmekte hos...
Selim Soytemiz, Sydney
Salı, Kasım 13, 2007
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
